Afsluiting

New York de stad die nooit slaapt, de stad die alles heeft en waar je alles mee kan maken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik had verwacht een stinkende stad aan te treffen met een hoop vandalisme en geirriteerde mensen. Niets van dat alles, Amsterdam, al vind ik het niet leuk om te zeggen, is minder aangenaam dan NY.

NYorkers zijn behulpzaam en beleefd, een ieder die uit de bus stapt zegt de chauffeur netjes goedendag of bedankt. De bussen zijn netjes met gestoffeerde banken en uitgevoerd met een airco. De ondergrondse is netjes en schoon en de NYorkers zijn gedisciplineerd.

Ik wil een ieder, die twijfelt om te gaan, over de streep trekken. De bus vanaf JFK vliegveld naar Manhatten (5 kwartier) is maar 15 dollar en van Manhatten naar Hasbrouck Hights (45 minuten) was maar $ 3,40. Je rost heel Manhatten ondergronds voor een paar dollar. Het eten is er goed en niet het vette fastfood maar gezond.

Het is er natuurlijk ontzettend druk maar dat hoort ook bij een stad als NY.

Als je verder informatie wens ga dan maar even googlen onder de naam New York en de informatie is enorm. Ook even met Google Earth geeft een scherp beeld van NY vanbovenaf.

Ons advies: GAAN. De dollar is momenteel lekker goedkoop en NY is niet te duur.

Wil je foto's van de brandweer NY zien kijk dan op:

http://www.gemeentebrandweerdenhelder.nl/Nieuwesite/foto%20buitenland/Amerika/NYfoto/PhotoMeister%20HTML%20Albums/index.htm

Metrokaart NY.

Laatste dag

Zo dit was alweer onze laatste dag in NY. Vandaag met de ondergrondse naar downtown Manhatten gegaan en daar een boot naar Liberty Island gevaren. Eerst even iets lekkers gedronken en een broodje genuttigd en toen een rondje gelopen bij het vrijheidsbeeld. Hierna met de boot naar Ellis Island, het eiland waar vroeger alle immigranten aan wal kwamen (12 miljoen). Hier werd een ieder "gekeurd en gewogen" en als het in orde was mochten ze naar de overkant (NY) om een nieuw leven te beginnen.
' s middags in de bloed hitte en hoge vochtigheid helemaal uptown naar het Central park. Het is daar schitterend en een stuk rustiger dan in de midtown. Even door het park gewandeld van 8th av. naar 5th av. om daar in een speelgoedwinkel iets te kopen voor de kleinkinderen. Dit was een speelgoedwinkel waar ik wel een dag in zoet kan zijn met de grootte van winkelcentrum de Passage.
Toen we klaar waren was het inmiddels al half 6 dus de hoogste tijd om terug te gaan naar Port Authority om de bus te nemen naar het hotel. Omdat we zo snel niet wisten welke ondergrondse we moesten hebben besloten om de circa 5 kiliometer te gaan lopen. Ik zal je zeggen dat in de spits van Manhatten, waar overdag bij een temperatuur van 25 graden met een luchtvochtigheid van 80 % dit een behoorlijke opgave is. Maar we hebben het vol gehouden. Terug in het hotel hebben we lekkere pasta gegeten en een lekkere borrel gedronken dus beginnen we weer een beetje mens te worden.

Wij zouden best nog een week willen blijven want we hebben nog lang niet alles gezien maar aan alles komt een eind. Morgen vliegen we weer naar huis en kunnen we sterke verhalen vertellen.

Sectie C bedankt voor dit ongelofelijke cadeau en ik kan jullie vertellen dat ik een fantastische trip heb gehad en ik had het voor geen goud willen missen.
Tot maandag.

The day by the Fire Department NY (FDNY)

Zoals beloofd hier weer een berichtje vanuit HH. Vandaag (woensdag) de dag dat we een afspraak hebben bij de FD engine 54, ladder 4 (tesamen heet dit batalion 9).
Om zeven uur opgestaan, gedoucht en daarna een lekker ontbijt genomen voor we aan onze tocht naar Manhatten beginnen. Voor we weggaan heb ik eerst nog even naar me maatje Jos gebeld want die is maandag geopereert aan een dubbele nekhernia en ik wilde weten hoe het met hem ging. Gelukkig is alles goed verlopen en moet hij weer gaan aansterken.
Vanuit het hotel de shuttle genomen naar de bushalte en op de bus lijn 164 naar de bushalte op Manhatten. Het is vandaag erg warm en druk en de bustrip duurt 30 minuten. Vanuit het busstation is het 15 minuten lopen op de 8th av. en ineens zegt Joke " kijk Ruud, ze gaan net uit". Met volle verbazing zeg ik nog van "waar zie je ze dan?" bleek ik al in de deuropening te staan van de kazerne. Met gillende en loeiende sirenes gaat de ladder 4 de straat op samen met de auto van de chief. Het bleek dat de engine 54 er al uit was. De deuren gingen dicht en daar stonden we dan.
Ja dat is het risico hier in NY. Even een blokje om om te kijken of we ze ergens zien staan maar dat was niet het geval. Dan maar even wachten en kijken of we het FDNY memorialplace kunnen vinden, we lopen de hoek om en daar was het al. Wat is Google Earth toch makkelijk als je van te voren alles al hebt bekeken en je kan het in werkelijkheid ook kunt plaatsen. Even lekker in de schaduw en in de wind want ik zweette me gek. Na tien minuten kwam er een andere truck, Engine 76 de kazerne bemannen (klinkt als kazernebezetting bij ons). Ik ging naar de chief en stelde me voor en raakte aan de praat met een jonge brandweerman die net terug was uit Aruba (huwelijksreis). Na een half uurtje kwam batalion 9 terug en gaf ik de email die ik van Rob T. had gehad aan de chief. Hij verontschuldigde zich een beetje want hij was een invaller omdat de eigenlijke chief ziek was. Hij wist wel dat er iemand zou komen maar wist niet het fijne ervan. De bevelvoerder van de 54 kwam naar me toe en zei dat ik overal foto' s mocht maken en overal alles mocht bekijken.
Ik overhandigde eerst het beeldje en de herdenkingsplaat en hij was zeer vereert en voelde zich een beetje opgelaten. Al begeep ik dat op dat moment niet helemaal maar het werd me later duidelijk maar dat leg ik later wel uit omdat dit erg moeilijk is op te schrijven. Het beeldje werd op de desk gezet van de chief die ziek was en het herinneringsplaatje zou worden opgehangen in de TV kamer. De TV kamer in Amerika is een plek waar ze ontzettend veel zitten dus een goede plek voor ons plaatje.
Om een heel lang verhaal kort te maken, we hebben er 2,5 uur gezeten en in die tijd zijn ze naar vijf verschillende oproepen geweest. Batalion 9 heeft gemiddeld 3000 (drieduizend) oproepen per jaar. Ik heb de mannen zelf dus niet veel kunnen spreken.
Wie we wel de gehele tijd hebben kunnen spreken waren twee mannen die gepensioneerd zijn maar nu de kazernes langs gaan om met de mensen te spreken die 9-11 hebben meegemaakt. Het waren een soort psychiaters die ons ontzettend veel hebben verteld en ik kreeg regelmatig kippenvel en zelfs een keer een brok in me strot. De dingen die we gehoort hebben vertel ik wel in levende lijve want dat kan ik niet op papier zetten.
Toen bleek dat batalion 9 nog wel even weg zou blijven vroeg de oud brandweerman of hij ons bij een ander firestation kon afzetten. Hier zijden wij geen nee tegen en zo belande we bij de kazerne van Rescue 1. Dit is een groep mensen die rijden in een "flying toolbox" (HV) zoals ze dat zelf noemen. Zij zijn de mensen die zich hebben gespecialiseerd in allerlei taken waar de normale brandweerman stopt zoals o.a. duiken, stutten en schoren, lijken bergen en ingesloten brandweermensen bevrijden. Hier hebben we nog een uurtje rondgehangen en het voertuig bekekenen.

Zo even genoeg brandweer en terug naar het hotel, even lekker zwemmen, eten en een lekkere borrel drinken. Het door ons geplande ritje naar Washington gaat niet door want we hebben tijd tekort. We zijn hier nog niet uitgekeken. Morgen gaan we varen en als we tijd hebben naar Central Park.
De volledige verhalen komen wel als we thuis zijn.

Even samengevat; een fantastische dag die meer heeft gebracht dan waar ik op gehoopt had. Rob T. bedankt en je shirt hebben we. En even dit: New Yorkers zijn fantastische mensen.

Zo ik heb weer genoeg geschreven en zie jullie snel.

Ruud en Joke.

Wat een stad NY

Zo hier onze eerste blog vanuit Hasbroucke Hights (HH voorstad van NY)

De reis was zeer goed te noemen. Geen vertragingen, een goede airliner Delta airlines (voldoende te drinken en goede maaltijden) een gladde vlucht met een aansluitende busreis van JFK airport naar ons hotel in HH. Totale reistijd van 's morgens 04.30 uur tot hotel 21.00 uur. Vermoeiend maar goed.

Lekker gegeten en een paar wijntjes en naar bed want morgen (dinsdag) gaan we de Big Apple verkennen en naar wat we gisteren te zien hebben gekregen zal het een warme en drukke dag worden.

Dinsdag begint niet zo goed want we hebben ons verslapen en we worden wakker geklopt door het kamermeisje. Het is 9 uur dus snel wassen, aankleden en op weg. Geen tijd voor ontbijt, dat doen we wel in de stad. Nog snel want om 10.30 uur zijn we in de stad en lopen Port authoritie (busstation dat al bijna net zo groot is als de gehele schooten) uit en kijken waar we heen moeten. Het eerste wat mij opvalt is de sirene van een brandweerwagen dus snel de camera aan en daar komt hij aanrijden. Tot mijn verbazing stopt hij voor mijn neus en de mannen stappen uit het busstation in. Ik loop naar de chauffeur en vraag hem tactisch wat er aan de hand is. Hij geeft aan dat het een medical call is dus geen brand. Ik raak aan de praat met hem en geef hem een kaartje van de nieuwe brandweerkazerne van Den Helder waarop ons adres staat. Hij kijkt heel verbaasd en vraagt of dat een firestation is waarop ik trots vertel dat het ons nieuwe kazerne is. Hij vraagt of het erop geschreven www adres dat van de brandweer is waarop ik bevestigend antwoordt. Hij geeft aan dat hij direct na deze call zal kijken. Dat wordt later want ze worden direct weggeroepen voor een volgende brandmelding.

Nog geen vijf minuten lopen en ik zie de volgend brandweerwagen staan. Dit is een hoogwerker die, als ik het goed verstaan heb, 70 foot hoog kan. Hoe hoog dat dit is heb ik geen benul van. Met deze collega maak ik het zelfde praatje en overhandig hem ook zo'n kaartje. De reactie is het zelfde. Ze kijken hun ogen uit naar de brandweerkazerne en hij vraagt of dat allemaal glas is.

Zo zie je maar dat ik die kaartjes niet voor niets hebt gemaakt.

Verder gewandeld naar het Empire State Building, 381 meter hoog en ik wil ook helemaal naar de top. In een lange rij een uur wachten totdat je met de lift mee om hoog mag, eerst 80 etages, daarna naar 102 om daarna nog een keer omhoog te gaan naar het hoogste punt. van hier af lijken alle ander gebouwen erg klein en de gele cabs, die je overal ziet rijden, lijken op gele torretjes die onder je door kruipen.

Joke ziet in de verte het vrijheidsbeeld en verwisseld haar lens voor een telelens want het beeld staat erg ver weg. Zo rondom foto' s en film gemaakt en na 1,5 uur staan we weer beneden. 70 dollar armer maar een hele rijke ervaring rijker.

Het volgende wat je doet in NY is de ondergrondse nemen. In ons geval naar Ground Zero. Wat ik hier heb gevoeld, gezien en heb ervaren kan ik nu nog niet goed opschrijven, want dat moet ik eerst nog op me in laten werken. Wat ik nu wel kan zeggen is dat we een tiental brandweerwagens hebben gezien, met collega' s hebben gesprokken en tientallen politiewagens met zwaailichten hebben gezien. Op de kazerne van Ground Zero zijn ze vorige maand ook nog eens twee collega' s verloren en de post was dicht en de vlag hing half stok. Het gebouw waar ze zijn om gekomen staat naast de kazerne. Hoe vreemd kan iets zijn.

Zeer moe en vol met gevoelens zijn we om 19.00 uur weer in het hotel aangekomen. We hebben heerlijk gegeten en behoorlijk aan de borrel gezeten. Ik sluit dit verhaaltje af en ga slapen.

Morgen de dag dat we naar de brandweerkazerne Engine 54 en ladder 4 gaan en daarna naar het Central Park.

Mannen en vrouwen van sectie C, tot zover bedankt en tot morgen.

Groeten van de sectie chefin aan jullie en jullie partners.

Voorbereidingen voor New York

Nog twee dagen en we gaan naar New York. Voor ons een leuke reis aangeboden door de vrijwilligers van sectie C brandweer Den Helder.
Onze programma ziet er als volgt uit:

• maandag reis heen en zien dat we in ons hotel komen



• dinsdag naar Ground Zero, Chinatown en door Manhatten slenteren



• woensdag naar de brandweercollega's van engine 54 / ladder 4 / battalion 9



• donderdag. of we gaan naar de Niagara watervallen of naar Washington



• vrijdag weten we niet want dit is afhankelijk van wat we donderdag doen.



• zaterdag nog even door Manhatten heen en dan weer naar huis.



• zondag uitrusten en opladen voor de maandag

Als we in New York zijn zullen we bekijken of we deze Blog kunnen bijwerken.