Wat een stad NY

Zo hier onze eerste blog vanuit Hasbroucke Hights (HH voorstad van NY)

De reis was zeer goed te noemen. Geen vertragingen, een goede airliner Delta airlines (voldoende te drinken en goede maaltijden) een gladde vlucht met een aansluitende busreis van JFK airport naar ons hotel in HH. Totale reistijd van 's morgens 04.30 uur tot hotel 21.00 uur. Vermoeiend maar goed.

Lekker gegeten en een paar wijntjes en naar bed want morgen (dinsdag) gaan we de Big Apple verkennen en naar wat we gisteren te zien hebben gekregen zal het een warme en drukke dag worden.

Dinsdag begint niet zo goed want we hebben ons verslapen en we worden wakker geklopt door het kamermeisje. Het is 9 uur dus snel wassen, aankleden en op weg. Geen tijd voor ontbijt, dat doen we wel in de stad. Nog snel want om 10.30 uur zijn we in de stad en lopen Port authoritie (busstation dat al bijna net zo groot is als de gehele schooten) uit en kijken waar we heen moeten. Het eerste wat mij opvalt is de sirene van een brandweerwagen dus snel de camera aan en daar komt hij aanrijden. Tot mijn verbazing stopt hij voor mijn neus en de mannen stappen uit het busstation in. Ik loop naar de chauffeur en vraag hem tactisch wat er aan de hand is. Hij geeft aan dat het een medical call is dus geen brand. Ik raak aan de praat met hem en geef hem een kaartje van de nieuwe brandweerkazerne van Den Helder waarop ons adres staat. Hij kijkt heel verbaasd en vraagt of dat een firestation is waarop ik trots vertel dat het ons nieuwe kazerne is. Hij vraagt of het erop geschreven www adres dat van de brandweer is waarop ik bevestigend antwoordt. Hij geeft aan dat hij direct na deze call zal kijken. Dat wordt later want ze worden direct weggeroepen voor een volgende brandmelding.

Nog geen vijf minuten lopen en ik zie de volgend brandweerwagen staan. Dit is een hoogwerker die, als ik het goed verstaan heb, 70 foot hoog kan. Hoe hoog dat dit is heb ik geen benul van. Met deze collega maak ik het zelfde praatje en overhandig hem ook zo'n kaartje. De reactie is het zelfde. Ze kijken hun ogen uit naar de brandweerkazerne en hij vraagt of dat allemaal glas is.

Zo zie je maar dat ik die kaartjes niet voor niets hebt gemaakt.

Verder gewandeld naar het Empire State Building, 381 meter hoog en ik wil ook helemaal naar de top. In een lange rij een uur wachten totdat je met de lift mee om hoog mag, eerst 80 etages, daarna naar 102 om daarna nog een keer omhoog te gaan naar het hoogste punt. van hier af lijken alle ander gebouwen erg klein en de gele cabs, die je overal ziet rijden, lijken op gele torretjes die onder je door kruipen.

Joke ziet in de verte het vrijheidsbeeld en verwisseld haar lens voor een telelens want het beeld staat erg ver weg. Zo rondom foto' s en film gemaakt en na 1,5 uur staan we weer beneden. 70 dollar armer maar een hele rijke ervaring rijker.

Het volgende wat je doet in NY is de ondergrondse nemen. In ons geval naar Ground Zero. Wat ik hier heb gevoeld, gezien en heb ervaren kan ik nu nog niet goed opschrijven, want dat moet ik eerst nog op me in laten werken. Wat ik nu wel kan zeggen is dat we een tiental brandweerwagens hebben gezien, met collega' s hebben gesprokken en tientallen politiewagens met zwaailichten hebben gezien. Op de kazerne van Ground Zero zijn ze vorige maand ook nog eens twee collega' s verloren en de post was dicht en de vlag hing half stok. Het gebouw waar ze zijn om gekomen staat naast de kazerne. Hoe vreemd kan iets zijn.

Zeer moe en vol met gevoelens zijn we om 19.00 uur weer in het hotel aangekomen. We hebben heerlijk gegeten en behoorlijk aan de borrel gezeten. Ik sluit dit verhaaltje af en ga slapen.

Morgen de dag dat we naar de brandweerkazerne Engine 54 en ladder 4 gaan en daarna naar het Central Park.

Mannen en vrouwen van sectie C, tot zover bedankt en tot morgen.

Groeten van de sectie chefin aan jullie en jullie partners.